سال حمايت از كالای ايرانی
یکشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۷ EN

گفتگو با آقای شهریار خواجه یار همکار موفق شرکت مهندسی و توسعه نفت

سلام لطفا خود را معرفی کنید.

نسیم(شهریار) خواجه یار هستم، سال ۱۳۶۱، در روستای پیان(نزدیک ایذه) به دنیا آمدم. مقطع پنجم ابتدایی به بعد تا دیپلم را در شهر ایذه به پایان رساندم. در سال ۱۳۸۶ با معدل ۹۰/۱۷ در رشته مهندسی علوم غذایی فارغ التحصیل شدم. پس از فارغ التحصیلی به مدت ۵ سال در کارخانجات مواد غذایی از طرف معاونت غذا و دارو به عنوان ناظر کنترل کیفی مشغول به کار گردیدم و از سال ۱۳۹۱ در کمپ آزادگان جنوبی مهندسی و توسعه نفت به عنوان ناظر کیفی رستوران فعالیت می نمایم. از سال ۱۳۷۲ رشته ورزشی کاراته – سبک شیتوریو را پیگیری نمودم و سال ۱۳۹۳ موفق به دریافت دان ۳ شدم. تا به امروز به مقامهای متعددی از جمله بهترین کاراته کار شهر ایذه و استان، چندین مقام قهرمانی استانی،کشوری و عضویت در تیم صنعت نفت خوزستان نائل گردیده ام. در سال ۷۹ نیز پس از کسب مقام سوم کشوری به اردوی تیم ملی جهت اعزام به مسابقات جهانی ایتالیا دعوت شدم و با توجه به مبلغ درخواستی زیادی که فدراسیون از ورزشکاران جهت اعزام به ایتالیا در خواست نمود، نتوانستم در آن مسابقات شرکت کنم.

چرا رشته ورزشی کاراته  را انتخاب کرده اید؟

پسر عموی من کاراته کار بود و مرا با خود به باشگاه می برد. در آنجا به این رشته ورزشی علاقمند شدم. با توجه به اینکه ضربات در این رشته کنترلی است و سرعت و عکس العمل های سریع لازمه کار است، ورزشکار کمتر دچار آسیب دیدگی می شود و رشته کاراته را به بهترین و مهیج ترین رشته رزمی مبدل می سازد… تمام این مسائل باعث شد تا در این رشته فعالیت نمایم.

چقدر در روز تمرین میکنید؟

در حال حاضر،‌ بخاطر مشغله زیاد کمتر تمرین می کنم و به روزی ۴۵ دقیقه تمرین بسنده می نمایم. بیشتر به راهنمایی و مربیگری دوستان کاراته کار می پردازم. البته هنوز در کلاسهای مربیگری کلاس A   شرکت نکرده ام ولی قصد دارم در آینده در زمینه مربیگری فعالیت خود را ادامه دهم.

هدف نهایی شما در این رشته ورزشی چیست؟

در آینده سعی خواهم کرد مربیگری این رشته را ادامه دهم. دوست دارم فرزندم نیز در این رشته ورزشی فعالیت نماید و هرچه دارم در اختیارش قرار خواهم داد تا در این زمینه موفق باشد.

نقش خانواده شما در رسیدن به جایگاه کنونی چه بوده است؟

خانواده من بیشتر مرا به ادامه تحصیل ترغیب می نمودند و ورزش برای آنها الویت دوم بود. ضمناً برادرم نیز به صورت حرفه ای در ورزش بدنسازی فعالیت می نماید و مقام استانی دارد. اما با توجه به علاقه و موفقیت هایی که در این زمینه کسب نمودیم به تشویق ما پرداختند.

تا بحال تکنیک های فرا گرفته در این ورزش را خارج از محیط ورزشی استفاده  نموده اید؟

خیر، به هیچ وجه! اگر خارج از محیط ورزشی کسی بخواهد با من درگیر شود چه کوچکتر باشد و چه بزرگتر، با آرامش از درگیری اجتناب می کنم. اما در مبارزات و محیط ورزشی بسیار جدی و سخت کوش هستم.

تاثیر ورزش در زندگی شخصی شما چیست؟

در مرحله اول داشتن دوستان خوب که از محیط ورزش وارد خانواده ام شده اند. در مرحله دوم سلامتی و دوری از اشخاص نا سالم، و در نهایت گذراندن وقت و تخلیه انرژی در محیطی که دور از هیاهوهای اجتماعی است.

توصیه شما برای  اشخاصی که می خواهند در این رشته موفق باشند، چیست؟

به نظر من اگر کسی بخواهد در رشته های رزمی موفق شود می بایست ایمان داشته باشد و اخلاق مدار زندگی کند. فروتنی و تواضع و ظرفیت بالا مواردی است که ورزش کار را به موفقیت می رساند، متاسفانه ورزشکاران خوبی را دیده ام که هر چه بیشتر از نظر تکنیکی جلو می رفتند با توجه به نبودن اخلاق و ایمان،  به هیچ یک از درجات بالا نرسیدند.

اوقات فراغت خود را چگونه میگذرانید؟

بیشتر مطالعه می کنم،‌ کتب تخصصی رشته دانشگاهیم را مجددا مرور می کنم تا همواره بروز باشم و وقت گذرانی با خانواده از بهترین لحضات زندگیم است.

خاطره ای در ذهن خود دارید؟

در فینال مسابقه ای که در شهر ایذه برگزار شد پس از اجرای یک ضربه امتیازآور ، حریف پای مرا به خطا گرفت و منجر به زمین خوردن من شد. این امر باعث شد تا حدود دو ساعت حافظه ام را از دست بدهم. حتی نمی دانستم مسابقات در کجا برگزار شده است. دوستان به خنده وانمود می کردند که الان در اهواز هستیم و من دائماً سوال می کردم چگونه به ایذه برمیگردیم. اما پس از چند دقیقه متوجه شدند که مشکل من جدی است و مرا به خانه آوردند. فردای آنروز وقتی به باشگاه مراجعه کردم حکم قهرمانی را به دستم دادند. با تعجب به دوستانم گفتم قهرمانی؟؟ بعد متوجه شدم که بعد از حادثه دیروز، دومسابقه دیگر را نیز با پیروزی پشت سرگذاشته ام و نهایتاً قهرمان شده ام، اما چیزی را به یاد نمی آوردم.

آیا احساس خوشبختی می کنید؟

بله احساس خوشبختی می کنم. به نظر من خوشبختی یعنی ازدواج خوب…  خداروشکر در کنار همسرم زندگی خوب و آرامی دارم. او بسیار فراتر از آن چیزی است که در ذهن خود می پنداشتم و در کنار او و خانواده ام به معنای واقعی احساس خوشبختی می کنم.

حرف آخر…

از خداوند متعال می خواهم همه مردم ایران دور از رنج و سختی ها با آرامش و بدون مشکل زندگی کنند. بیشترین چیزی که مرا می رنجاند مشکلات و نداری های دسته ای از هموطنانم  است. آرزویم خوشبختی همه مردم ایران است. همچنین از شما و تیم روابط عمومی مهندسی و توسعه نفت تشکر و قدردانی می نمایم.

 

 

دیدگاه‌ ها

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. گزینه‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

۱۷ مهر ۱۳۹۷ساعت: ۱۶:۱۳۱۷۷ بازدید