سال حمايت از كالای ايرانی
دوشنبه ۳۰ مهر ۱۳۹۷ EN

گفتگو با جناب آقای سویطی همکار موفق و ارائه دهنده پروژه علمی پژوهشی

–  لطفاً خود را معرفی نمایید .

سالم سویطی هستم،  متولد ١٣۶٩ و ساکن شهرستان هویزه. تا دوره راهنمایی در هویزه بودم.در شهرستان ما (هویزه) کیفیت دبیرستانها در سطح مراکز استانها نبود. پس از قبولی در آزمون نمونه دولتی دکتر حسابی که یکی از بهترین مدارس اهواز بود، دوره دبیرستان و پیش دانشگاهی را گذراندم. در آنجا کلکسیونی از بهترین شاگردان حضور داشتند و رقابت با آنها بهترین انگیزه بود که با سعی و تلاش توانستم پس از ١ سال به سطح تحصیلی آنها برسم و در سال سوم و پیش دانشگاهی حتی از آنها پیشی بگیرم.  من همیشه درگیر جوی رقابتی بودم تا بتوانم حرفی برای گفتن داشته باشم، این قضیه از دوره دبیرستان شروع شد و در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد ادامه یافت. حتی مدرک کارشناسی خود را در رشته مهندسی مکانیک (جامدات ) از دانشگاه علم و صنعت تهران در سال ٩٢ با معدل ۱۷/۳۲گرفتم و در بهمن ٩۴ از رشته مهندسی مکانیک گرایش طراحی کاربردی، در مقطع فوق لیسانس از دانشگاه صنعت شریف با معدل ۱۷/۵۸فارغ التحصیل شدم. از اسفند ٩۴ در سایت آزادگان جنوبی مشغول فعالیت می باشم. در حال حاضر در محل کارم نیز با روحیه و بسیار سخت کوش مشغول به کار هستم و دائم در حال یادگیری ، مطالعه و رقابت و … . خوشبختانه همکارانم نیز از نظر علمی و تجربی هیچ مسئله ای را از من دریغ ننمودند و همواره مرا یاری می نمایند، از همه آنها از صمیم قلب تشکر می نمایم.

–  از موفقیت هایی که کسب نموده اید بگویید.

در دوره کارشناسی جزء دانشجویان برتر دانشکده انتخاب شدم و در همایش سالیانه، از من تقدیر شد. در زمینه شبیه سازی نانو کامپوزیت ها فعالیت داشتم و از کارهای پژوهشی بنده،‌ مقالات علمی- پژوهشی چاپ و در کنفرانسی نیز ارائه شد. پس از قبولی در دانشگاه صنعتی شریف در گرایش طراحی کاربردی در سال ۹۳ توانستم امتیاز بنیاد ملی نخبگان را کسب کنم. همچنین پس از انجام پروژه کارشناسی ارشد با ارائه معادله ساختاری برای آلیاژهای حافظه دار در مقیاس ناو به روش المان محدود از این مقطع در سال ۹۴ فارغ التحصیل شدم.

تا اجرا و تولید پوششهای ضد گلوله چقدر فاصله باقیست؟

یکی از مهترین عوامل در تولید این است که وقتی این ماده به پارچه اضافه شود، با توجه به وزن مخصوص و بالایی که دارد، باید تمام بخش های پارچه را پوشش دهد و همگن باشد، در ضمن جرم حجمی کمی داشته باشد. لازم است در ساخت جلیقه ضد گلوله، وزن جلیقه به حدی شود که استحکام لازم در مقابل گلوله را داشته ، سرباز بتواند عملکرد معمول خود را در تحرکات رزمی داشته باشد.. ما توانستیم با تغییر پارامتر های شبیه سازی به موفقیت های زیادی برسیم. پارچه این جلیقه که بر پایه پلی پیرن می باشد بسیار سبک و گران قیمت است، همچنین ساخت کشور استرالیاست… تا تولید راه چندانی نمانده است.

آیا تصمیم به اجرا و تولید در آینده دارید؟

بستگی به ارگان اقدام کننده و تولید کننده دارد.  من انتظار داشتم تماس های مثبتی در بحث تولید با من گرفته شود، که این امرتاکنون صورت نگرفته است. حدود ٢ ماه طول کشید تا نتایج مدلسازی را به نتایج مورد قبول با اثرات منفی  بسیار پایین برسانم و این خود موفقیت بسیار بزرگی در این عرصه است. متاسفانه تا کنون تنها هدفی که حاصل شده دریافت کارت پایان خدمتم بوده است.

از خانواده خود بگویید و چه نقشی در موفقیت شما ایفا نموده اند.

در خانواده ما، همه‌ی خواهر و برادرانم تحصیل کرده هستند. برادر بزرگترم مهندس مکانیک است و در عسلویه در یکی از شرکتهای نفتی کار می کند. خواهرم لیسانس زیست شناسی است. برادر کوچکترم رتبه ٧٢ کشوری در سال ٩٠ را کسب و در دانشگاه شریف تحصیل نموده است. خواهر کوچکترم سال پنجم رشته دندانپزشکی دانشگاه شهید چمران جندی شاپور هستند. دیگر برادر کوچکترم نیز سال اول دانشگاه تبریز تحصیل میکند و بقیه نیز محصل هستند. در این جو خانوادگی اصلا نیازی به تشویق یا پیگیری تحصیل توسط پدر و مادر نیست زیرا تحصیل خواهران و برادران بزرگتر موجبات ترغیب به تحصیلات عالیه را در فرزندان کوچک تر را فراهم می سازد.  بهترین انگیزه جهت مطالعه وتحصیل برای ما، خانواده می باشد. البته دعای خیر پدر و مادر را از قلم نیندازیم.

چه شد که وارد این رشته تحصیلی و علمی شدید؟

در دوران مدرسه به رشته مهندسی مکانیک علاقمند شدم، اگر قرار شود مجدداً کنکور شرکت کنم رشته مهندسی مکانیک را انتخاب میکنم، چون رشته ای است که با تمامی محیط پیرامون ما سروکار دارد. از حرکت ماشین ، کارکرد ماشین آلات تا تمامی وسایل مورد استفاده در زندگی. در دوره کارشناسی و کارشناسی ارشد بیشتر مدلسازی مواد پیشرفته را دنبال کردم. در ترم سوم (سال٨٩) توجهم به آگهی مندرج در روزنامه ای جلب شد که از دانشجویان علاقمند جهت همکاری در آزمایشگاهی با مواد مرکب (کامپوزیت) دعوت به عمل آمده بود.  پس از مصاحبه، در داخل آزمایشگاه به صورت تحقیقاتی و مطالعاتی مشغول به کار و همانجا به مواد کامپوزیتی و نانو کامپوزیتی علاقه مند تر شدم . حضور جناب آقای دکتر شکریه به عنوان پدر علم کامپوزیت ایران نیز مزید بر علت گردید. دوره ارشد نیز برروی آلیاژ های حافظه دار کار کردم، موادی که میتوانند شکل اولیه خود را بعد از تغییر شکل حفظ کنند. مثل سیمی که پس از خم شدن با حرارت به شکل اولیه خود باز میگردد. از آن می توان در علوم دندانپزشکی و یا حتی کنترل بال هواپیما و همچنین صنایع هوافضا به طور گسترده استفاده کرد.

اهداف آینده شما چیست و به کجا می اندیشید؟

مهندسی یعنی کاربرد علم و صنعت، اما متاسفانه در بسیاری از مواقع کارها در قالب علم (تئوری)  باقی می مانند و پیشرفت نمیکنند. مثلا در زمینه نفت بسیاری از روابط و استانداردها به همان صورت های قدیمی باقی مانده است. من به همین خاطر سعی کردم بر روی مواردی کار کنم که حالت های پیشرفته از تئوری و اجرا در موارد کنونی و نشات گرفته از علم روز دنیا باشد، مثل لوله های کامپوزیتی، تحت بار زلزله ، رانش زمینی و … تا مزیت های آنها بر استفاده از لوله های فولادی مشخص و تدوین شود. برای تحصیلات عالیه و ادامه آن به فکر بورسیه از دانشگاههای معتبر بین المللی هستم .

 در اوقات فراغت خود چه میکنید؟

ورزش و بیشتر مطالعه میکنم، در شهرستان خود عضو تیم فوتبال شهرستان بودم ولی بخاطر سنگینی درس ها از تیم خارج شدم و تمامی وقت خود را به درس اختصاص دادم. روزی که مطالعه نکنم و مطلب جدیدی به اندوخته هایم اضافه نشود،  احساس میکنم واقعا چیزی کم دارم. سعی میکنم مطالعاتم بصورت زبان اصلی باشد، بیشتر مقالات، کتابهای آکادمیک و تخصصی را مطالعه میکنم.

 لطفاً یکی از خاطراتی که در ذهنتان به خوبی ثبت شده است را برایمان بگویید.

در جلسه دفاعیه پروژه کارشناسی، معمولا استاد راهنما، با صحبت خاصی سعی می نماید در پاسخگویی به سئوالات استادان دیگر(داور پایان نامه)، به دانشجو کمک رسانی نماید. در این جلسه حدود ۶٠ نفر حضور داشتند ، پس از اینکه  داوران چندین سوال پرسیدند، دیدم که استاد راهنمای من به جای اینکه یاری ام کند بیشتر از اساتید دیگر مرا به چالش میکشاند که در نهایت این سوال را پرسید: ” این مواد نانو توسط بار الکتریکی که دارند بهم چسبیده هستند،  چه باید کرد تا از این بار الکتریکی کاسته شود و بتوان مواد را در پلیمر پخش نمود؟ در آن لحظه پر استرس، ناگهان یادم آمد که این مطلب را در پاورقی یکی از پایان نامه ها خوانده بودم و سریعا پاسخ دادم:” قبل از افزودن به پلیمر اسیدشویی می کنیم.” پس از  شنیدن ” اسید شویی ” پاسخ من، استاد راهنما فورا پایان جلسه را اعلام کردند و با نمره قبولی بالایی جلسه دفاعیه به پایان رسید.

 احساس خوشبختی میکنید؟

من نسبت به خودم بسیار سخت گیر هستم. از دوران دبیرستان برای خودم برنامه ریزی دقیقی  داشته ام و اگر طبق برنامه عمل نمیکردم از خود گله مند می شدم. از آن زمان تا به حال این قضیه بار ها و بارها تکرار شده است.  درحال حاضر درگیر ارائه یک مقاله ISI هستم. در مواقعی که اموراتم طبق برنامه پیش نمی رود، احساس خوشبختی نمیکنم. خوشبختی ها و رضایتمندی هایم پس از رسیدن به هریک از اهدافم تداعی می شود، اما پس از آن در ابتدای مسیر سخت و دشواری قرار میگیرم که باید تمام انرژی خود را صرف آن کنم. پس از هفت سال تحصیل در دانشگاه شریف و در گیر بودن با مطالب بکر، انتظار داشتم در مجموعه ای صرفا علمی و پیگیر در زمینه  فناوری روز دنیا ، کار کنم، که متاسفانه هنوز محقق نشده است.این نیز یکی دیگر از مواردی است که احساس خوشبختی در من کمرنگ می شود.

برای کسانی که میخواهند در این مسیر قدم بگذارند چه پیشنهاد و توصیه ای دارید؟

مسلما حرف اول و آخر تلاش است.  به گفته انیشتین، نابغه بشریت که میگوید: “من از درصد کمی از نبوغم استفاده نموده ام. مابقی تلاش بوده است. “هیچگاه در قبال گفته دیگران که تو خیلی باهوشی ، مغرور نشوند و همیشه تلاش کنند و از تجربیات دیگران استفاده کنند.

جا دارد که در خصوص مسئولین ذیربط بگویم که متاسفانه در سیستم علمی و دانشگاهی کشور، پروژه هایی مطرح می شود که بیشتر جنبه تئوری دارد، نه کاربردی و مرتبط با صنعت نمی باشند. در کشورهای پیشرفته، پروژه ها توسط شرکتهایی خارج از دانشگاه طرح ریزی می شود و کاملا کاربردی است و پس از اتمام آن توسط همان شرکت بکار گرفته می شود، اما در ایران پس از اتمام پروژه، سوابق بایگانی می شود و کمتر مورد استفاده قرار میگیرد . دانشجو نیز پس از پایان پروژه فراموش می شود و به ناچار وارد سیستم کاری دیگری می شود.

صحبت پایانی :

از جنابعالی و تیم خانواده موفق بسیار سپاسگزارم که سعی می نماید تا بهترین تجربیات اشخاص را در اختیار دیگران قرار دهید. این حرکت شما که به اینجا آمدید،  موجب دلگرمی بیشتر بنده گردیده است و باعث تلاش مضاعف جهت تحقق اهداف آینده خواهد شد. از تمامی مدیران طرح آزادگان جنوبی و همکاران عزیزی که همواره تجارب ارزنده ای را در اختیارم گذاشتند کمال تشکر را دارم.

دیدگاه‌ ها

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. گزینه‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

۱۰ مرداد ۱۳۹۷ساعت: ۱۲:۴۲۲۱۹ بازدید