اقتصاد مقاومتی: تولید - اشتغال
یکشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۶ EN

گفتگو با حامد هواسی فرزند آقای هواسی دارنده مدال طلا در مسابقات بین المللی ورزشهای رزمی ( پنچاک سیلات)

(پرچم ایران را که بر شانه ام میگذارم، احساس میکنم مسئولیت کشورم هم اکنون بر دوش من است)

در لحن صدایش لرزش ظریفی شنیده می شد. آرام اما بسیار پر هیجان و مسرور بود. شادمانی خاصی که حتی از پشت تلفن نیز به خوبی احساس می شد. متین، صبور با شور و حالی که تنها از پدری موفق و خوشحال بر می آید، شروع به صحبت کرد . مصمم بود تا این شادمانی را با ما به اشتراک بگذارد . با وجود مشکلات و ضیق وقت، دعوت ما را پذیرفت تا به همراه فرزند موفق خویش در گفتگوی ما شرکت نماید. . .

  • لطفاً از خودتان برایمان بگویید؟

حامد هواسی متولد ۱۳۷۲، شهرستان ایلام هستم. پس از اخذ کاردانی مهندسی نرم افزار، اکنون دانشجوی کارشناسی این رشته می باشم. من در خانواده ای بزرگ شدم که ورزش جزء اولویت های اصلی زندگی‌شان است. پدرم در رشته های تیراندازی و کوهنوردی فعالیت داشتند، مادرم در رشته ورزشی ایروبیک فعالیت می کند. خواهرم نیز در رشته کاراته جزء قهرمانان کشوری است. اکثر اقوام هم در رشته های رزمی قهرمان کشور و حتی قهرمان جهان هستند. ورزش را از شش سالگی در رشته ژیمناستیک شروع کردم و از نه سالگی وارد رشته کاراته شدم. در آن رشته عناوین کشوری و بین المللی متعددی کسب کردم و از سال ۱۳۹۲ وارد رشته پنچاک سیلات شدم.

  • لطفاً در مورد رشته ورزشی‌تان کمی بیشتر توضیح دهید؟

رشته پنچاک سیلات از جنوب شرق آسیا وارد ایران شده است و ورزش ملی کشورهای اندونزی و مالزی است. عضو شورای ملی المپیک آسیا است و سال آینده این رشته ورزشی در بازیهای المپیک آسیایی حضور دارد. با اطلاع از موضوع و اینکه  در این رشته راحت تر می توانم وارد المپیک شوم آن را انتخاب کردم.

  • از چه سالی شروع به ورزش قهرمانی کردید و به چه موفقیت هایی دست یافته اید؟

من از سال ۹۱-۹۲ ورزش قهرمانی را به صورت جدی شروع کردم ودر اولین دوره مسابقات قهرمانی کشور که در ایلام برگزار شد مدال طلا را از آن خود کردم. سال ۱۳۹۵ جهت شرکت در بازیهای جهانی اندونزی بنا به صلاحدید سرمربی تیم ملی در وزن بالاتر مسابقه دادم و متاسفانه نتوانستم به نتیجه مطلوبی برسم. مجدداً امسال برای شرکت در بازیهای بین المللی باکو عضو ثابت تیم ملی شدم و در وزن خودم شرکت کرده، و مدال طلای مسابقات را کسب نمودم. در کل در رشته کاراته پنج مدال طلای کشوری ودر سال ۲۰۰۷ نایب قهرمان کاپ آزاد انگلستان مدال نقره و در رشته جولی فوت دو مدال طلا و در رشته پنچاک سیلات یک طلا، یک برنز کشوری و یک مدال طلای بین المللی را از آن خود کرده ام.  

  • در میان رشته های ورزشی، ‌چرا رشته پنچاک سیلات را انتخاب نموده اید ؟

– این رشته جزء رشته های المپیک است و یکی از متفاوت ترین رشته های رزمی است. رشته های رزمی معمولاً خشن هستند اما در این رشته ضربه به صورت طرف مقابل تعریف نشده است. لذا معروف به رشته اسلامی ورزش های رزمی می باشد.

  • مهمترین عامل ادامه ی تلاش شما در این مسیر چه بوده است؟

المپیک آسیایی سال آینده ، در واقع از سال ۱۳۹۲ هدف من مدال های المپیک ۲۰۱۸ بوده است .

  • در لحظه ای که مدال طلای مسابقات بین المللی را بر گردن شما نهادند چه حسی داشتید؟

در بازیهای بین المللی در مسابقه  فینال، از حریف شناخت کاملی داشتم و می دانستم بازی سختی در پیش دارم. قبل از آغاز بازی، آهنگ ایران را گوش دادم، با عزمی راسخ نه بخاطر خود، بلکه بخاطر کشورم به میدان رفتم، هنگامی که مدال طلا را برگردنم انداختند، بسیار خوشحال و شاد شدم که توانسته بودم با عشق به کشور عزیزم ایران پا به میدان نهاده، پیروز شوم و به پاس شکرگزاری از خداوند متعال برروی پرچم کشور عزیزمان سجده کردم و در آن لحظه که پرچم کشورم را بر دوشم گذاردند احساس کردم مسئولیت یک کشور هم اکنون بر دوش من است.

  • از نظر شما ورزشکار به چه کسی گفته می شود؟

کسی که ورزش را در راه مثبت به کار گیرد ورزشکار تلقی میشود، مخصوصاً افراد رزمی کار اگر مراقب رفتار خود نباشند وارد حاشیه می شوند. من نیز به نوبه ی خودم سعی نموده ام از مسائل غیر ورزشی دور باشم و به عنوان با اخلاق ترین ورزشکار نیز معرفی شدم.

  • روزی چند ساعت ورزش می کنید و آیا تا کنون به یک روز بی ورزش فکر کرده اید؟

من روزی ۴ ساعت ورزش میکنم ، ۲ ساعت صبح، ۲ ساعت عصر. تصور جدایی از ورزش هم برایم غیر ممکن است. به طوری که قبلاً تصمیم گرفته بودم برای مدتی قهرمانی را کنار بگذارم اما متوجه شدم همانند اشخاص بیمار در منزل ساعتهای طولانی را سپری میکنم.

  • در ساعات غیر از ورزش به چه کارهایی می پردازید؟

پدرم در تهران شاغل است، او و خواهرم ساکن تهران هستند ، من و مادرم هنوز در ایلام هستیم . در ساعاتی که ورزش نمیکنم جایگزین پدرم در منزل هستم ولی در اوقات فراغتی که دارم اغلب کتاب می خوانم، رمانهای پاتریک موریانو را خیلی دوست دارم . از جمله خیابان بوتیک های خاموش و همچنین کتابهای ایوان تورگنیف مانند سه داستان عاشقانه را خیلی می پسندم. پدر حامد با لبخندی پر محتوی اضافه می کند: البته به سفر هم می رویم،‌ اما در مسافرت ها با مشکلی مواجه هستیم چون پسرم حتی در سفر هم به دنبال باشگاههای ورزشی می گردد.

  • آیا رسیدن به منافع مالی در سعی و تلاش شما تاثیر گذار بوده است؟

معمولاً افرادی که رشته های رزمی را انتخاب میکنند به خاطر عشق و علاقه خاصی است که نسبت به آن رشته ها دارند. رشته های ورزشی انفرادی همانند رشته های گروهی منفعت و موقعیت های مالی چندانی ندارند. تا به حال، تمامی هزینه های شرکت کردن من در مسابقات بین المللی را پدرم متقبل شده است و فدراسیون هیچ یک را متحمل نشده است. پدرم چه از لحاظ روحی و روانی و چه از لحاظ مالی همواره حمایتم کرده است و من از صمیم قلب از تمامی زحماتی که برایم کشیده است سپاسگزارم.

  • بهترین روز زندگیتان چه روزی بوده است؟

یکی از بهترین خاطراتم، هنگامی که در بازیهای کاپ آزاد انگلستان سال ۲۰۰۷ بود که در سیزده سالگی مدال نقره ای رنگ جهانی را کسب کردم.

  • از دید ورزشکاری مدال آور، اولین توصیه ای که به افراد تازه کار دارید،‌چیست؟

اولین و مهمترین توصیه ام این است – که رشته ورزشی خود را با تحقیق و اطلاع کامل انتخاب نمایند و برای آینده ی خود هدف داشته باشند تا بتوانند با تلاش و پشتکار به هدف خود برسند.

  • خوشبختی را در چه میبینید؟

خوشبختی یعنی به اهدافی که داری برسی و خدا در تمام لحظات در کنار خود بدانی، در آغاز هر مسابقه ای که دارم،‌پشت به حریف، سرم را بالا می گیرم و تنها می گویم . . . ” خدایا به امید تو ”

 

 

 

 

۲۷ شهریور ۱۳۹۶ساعت: ۱۴:۳۴۱۲۴ بازدید